Czas epidemii, w którym żyjemy od kilku tygodni jest dla nas czymś nowym, trudnym, niepewnym. Nawet my dorośli mamy problem, by odnaleźć się w tej dziwnej rzeczywistości. Budzimy się i zastanawiamy, co się dziś wydarzy, jakie wyzwania postawią przed nami ludzie, którzy nas otaczają? Skąd te obawy, lęki, podenerwowanie czy apatia? Nie radzimy sobie z nieprzewidywalnością, z przechodzeniem od jednej aktywności w drugą... Pamiętajmy, że emocje to doskonały motywator do działania, ale potrafią rówieniż utrudniać racjonalne myślenie. Jako rodzice musimy być bacznymi obserwatorami, przewidywać sytuacje, w których mogą wystąpić niepożądane zachowania. Musimy nauczyć się rozwiązywać problemy wspólnie z dzieckiem. Od czego powinniśmy zacząć? Wsłuchajmy się w zwerbalizowane myśli dziecka, jego potrzeby, uczucia. Rozmawiajmy. Ustalmy razem strategie działania. Wyznaczmy granice i bądźmy konsekwencji w tym, co przyjęliśmy.

Jak wspierać nasze pociechy? A oto kilka wskazówek dla rodziców proponowanych przez Unicef na łamach "Głosu Nauczycielskiego":

1. Bądź spokojny.

2. Trzymaj się rutyny.

3. Pozwól dziecku odczuwać emocje.

4. Sprawdź wiedzę dziecka na temat koronawirusa.

5. Spędzaj czas wolny ze swoim dzieckiem.

6. Rodzicu, kontroluj swoje emocje!

Ponadto, zachęcam do zapoznania się z poniższymi linkami:

https://dziecisawazne.pl/jak-radzic-sobie-trudnymi-emocjami-dzieci/

https://wspomaganie-rozwoju.pl/wpisy/jak-pomoc-dziecku-radzic-sobie-z-lekami-obawami-i-fobiami/

https://brpd.gov.pl/mysli-janusza-korczaka/

Drodzy rodzice, nie ma jednej, cudownej recepty na wychowanie, wzmacnianie pozytywnych emocji, niwelowanie tych negatywnych. Każde dziecko jest inne, a zatem każdy z nas musi znaleźć swój złoty środek.

Życzę wytrwałości i cierpliwości. Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie...

Opracowanie: Katarzyna Rodak